تبليغاتX
عطر باران


عطر باران

رهایم كردي و رهايت نكردم  !

هفتصدمين پادشاه را  هم اگر به خواب ببيني،

كنار كوچه بغض و بيداري

در  انتظار توخواهم ماند.

چشم هايم را بر پوزخند اين و آن بستم

وچهره تو را ديدم.

گوش هايم را بر زخم زبان  اين و آن بستم  و صداي تو را شنيدم .

 

دلم روشن بود

كه يكروز از آنسوي گريه هايم مي آيي ...

 منتظرت می مانم حتی اگر هفتاد سال هم طول کشد و من پیر و ناتوان گردم

می مانم

تا تو بيايي ...

مرا ببيني

و نشناسي ،

اما دستم را بگيري و از ازدحام خيابان عبورم دهي !

مي شناسمت !

مگر مي شو نگاه غمگين تو را از خاطر برد ؟

 

آشنايي نخواهم داد !

قول مي دهم آنقدر پير شده باشم

كه از نگاه كردن به چشم هايم نيز مرا نشناسي !

به خدا راست مي گويم

قول مي دهم !

باشد ؟؟!!

فقط بیا

 

                                                                                            گلرویی

نوشته شده در دوشنبه 1386/11/08ساعت 8:10 توسط نوشين| |
طراح قالب پیچك دات نت