در دايره ي تاريك فنجان فال

عكس فانوس ستاره و عطر اطلسي افتاده است

شايد شروع نور

نشانه يي از بازگشت نگاه گرم تو باشد

بايد به طراوت تقويم هاي كهنه سفر كنم

تقويم ناب ترين ترانه ي نمناك

تقويم سبزترين سلام اول صبح

تقويم دور ديدار بوسه و دست

شايد در ازدحام روزها

يا در انتهاي همان كوچه ي شاد شمشادها

شاعري دلشكار را ببينم

كه شيرين ترين نام جهان را زير لب تكرار مي كند

و تلخ مي گريد

 

( هنوزم كه هنوزه شيرين ترين كلامي كه زير لب تكرار ميكنم نام زيباي توست نازنينم)

 

 

نوشته شده در چهارشنبه 1387/05/16ساعت 11:1 توسط نوشين| |